もう少し。。

อีกนิดเดียวเท่านั้น เอาเข้าจริงๆก็มีตัวสอบที่ต้องกดดัน(เล็กๆ) แค่วันนี้เท่านั้น เพราะหลังจากนี้ไปก็สบายแล้ว วันพุธมีแค่อินเทอวิวภาษาญี่ปุ่น ซึ่งมิ้นและพี่วิวบอกว่าชิว + ง่าย กับตอนเย็นซึ่งเป็นวิชาที่เป็นช๊อยส์ ไม่ต้องเขียน  หุหุหุ ในที่สุดช่วงเวลาแห่งความกดดันก็จบลง เร็วนะ เร็วจริงๆ ให้พูดยังไงก็อยากจะบอกแค่ว่าการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มัน ” เร็ว ” มาก อาจเป็นเพราะว่าตอนอยู่ที่ไทย เราใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยเกินไปมั๊ง ก็เลยไม่ค่อยเห็นค่าของเวลา

เดี๋ยวนี้เรามักจะชอบมองฟ้า (จริงๆก็ชอบเป็นนิสัยส่วนตัวอยู่แล้วอ่ะนะ) แล้วก็จะคิดว่า มืดแล้วหรอ ผ่านไปแล้วสินะอีกหนึ่งวัน..ผ่านไปแล้วกับวันที่ยังไม่ได้ทำอะไรให้พ่อกับแม่เลย…ผ่านไปแล้วกับอายุที่ทุกคนในโลกจะเพิ่มขึ้นพร้อมกัน (เราว่าเดี๋ยวนี้เราโคตรจะติสอย่างที่มิ้นบอกจริงๆน่ะแหละ เหมือนคนแก่เลยที่ชอบมานั่งคิดอะไรแบบนี้)

หลังจากนี้ก็เป็นเวลาครอบครัวแล้ว เราในตอนนี้ต่างจากตัวเองก่อนจะมาญี่ปุ่นลิบลับ ความสำคัญของคนใกล้ตัวที่เคยมองข้ามมาตลอด ต่อจากนี้จะขอทวงคืนล่ะนะ จะใช้เวลาแล้วก็จะให้ความสำคัญอย่างที่คนๆนึงพึงจะกระทำเสียที นึกแล้วก็ภูมิใจตัวเองนะเนี่ยที่โตขึ้นมาแล้ว (ถึงจะไม่เยอะก็เถอะ)

อยากทำงานเก็บเงิน ความตั้งใจตอนแรกเราอยากจะเก็บเงินให้พ่อกับแม่ แต่นะตอนนี้เราเปลี่ยนใจละ ขอเก็บเกี่ยวสิ่งที่อยากทำก่อนละกัน (แต่ก็ไม่ได้หมายความไม่สนใจครอบครัวเลยนะ) เราแค่คิดว่า เราก็มีสิ่งที่อยากทำ บางครั้งถ้าเวลามันเลยผ่าน เราก็อาจจะทำอย่างนั้นไม่ได้ แน่นอนว่ารวมถึงเรื่องครอบครัวด้วย ตอนนี้เราคิดว่าควรจะเริ่มตั้งหน้าตั้งตากับภาษาญี่ปุ่นได้แล้ว เราอยากจะเก็บเงินไว้เยอะๆ เพราะอยากเรียนกราฟฟิคดีไซน์ กับทำขนมเค้กอ่ะ ถ้าเก็บเงินแล้วเรียนที่นี่ได้ก็คงดีไม่น้อยเลยนะเนี่ย แต่ในขณะเดียวก้นก็อยากตามเคตะด้วย อื้มมม ถ้าถึงตอนนั้นอะไรหลายๆอย่างคงจะพร้อมแล้วก็เข้ารูปเขารอยมากขึ้นมั๊ง โอเคเลย จากนี้ไป เป้าหมายเราคือการเรียนกราฟฟิคดีไซน์  และเรียนทำขนมเค้ก !!! Fight

Related Articles:

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง to “もう少し。。”

  1. เมียเคตะ พูด:

    วันนี้ว่างมานั่งอ่านแล้วก็เป็นเค้กอ่ะนะ ที่เขียนมาเนี่ย
    แต่อยากสอน อยากบอกอะไรสักอย่าง (ทั้งๆที่คิดว่าจะไม่ๆ ก็อดไม่ได้สักที)
    เรื่องรักพ่อแม่ กตัญญู เป็นสิ่งที่ดีมาก แต่เค้กพูดบ่อยจนกลายเป็นภาระ หรือเป็นเรื่องเครียดที่ต้องทำไปแล้วอ่ะ อยากให้เดินทางสายกลาง ไม่มีอะไรมากไปหรือน้อยไป ทุกอย่างมันจะเป็นไปตามกลไกของมันเอง
    อย่างเรื่องที่เค้กเขียนข้างบนอ่ะ …สำหรับเค้ก มันยังไม่ถึงเวลา ไม่ถึงวัย สภาพแวดล้อมยังไม่พร้อม ทุกอย่างมันคือยังไม่เหมาะ ไม่พอดี แต่ถ้าเราเริ่มคิดๆๆๆๆๆ มันจะกลายเปนเครียดไป
    เมื่อถึงเวลาที่ใช่และเหมาะสมนะ เชื่อดิว่า เค้กได้ทำดีแน่นอน ขอให้ถึงเวลานั้นทำเต็มที่ล่ะ ฮิๆๆ เพราะเค้กชอบถึงเวลาแล้วจะไปคิดเรื่องอื่นซะงั้น ลืมเรื่องเดิม ซึ่งนั้นก็เป็นเค้กอีก
    จบล่ะ….พูดมาเหมือนรู้ดี แต่แค่ขอออกความเห็นล่ะกัน อ่านผ่านไป ไม่ชอบใจลบทิ้งไปเล๊ยยยยย
    เสาร์นี้เราจะเจอสามีเราแล้ว ทำไฟไป 2 พันบาทแหน่ะ แพงหว่ะ :roll:

Leave a Reply