☆● CaKiIE ●☆

ทุกอย่างปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์แบบ >___< หนึ่งเทอมผ่านไปแล้ว แต่อื้ม คิดไปคิดมาคงยังไม่สมบูรณ์ซักเท่าไหร่ เพราะยังมีการบ้านของเซมิอยู่สองตัว กับของวิชาภาษาอังกฤษอีกหนึ่งตัว ( ปิดเทอมทั้งที ทำไมต้องมีการบ้านมาหลอกหลอนด้วยวะ)

สอบเสร็จวันที่สามสิบ เมื่อวานเลยไปอาชากุสะมา จริงๆก็แอบงงนะ ว่า ” อ้าว มาแค่เนี้ยะ !! ” เพราะมันก็ไม่ได้มีอะไรให้ทำเลย นอกจากโยนเหรียญ ขอพรอ่ะ  บีบอกว่าคนญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะใช้เหรียญ ห้าเยน จากตอนแรกจะใช้สิบ ก็เลยเปลี่ยนมาเป็นห้าเยนแทน จากนั้นก็เดินซื้อโอมาโมริให้พ่อกับแม่ แถมเมื่อวานเดินอยู่ดีๆก็เจอพี่คนไทยสองคนมาขอให้ถ่ายรูปให้ ตอนแรกที่เห็นก็รู้แล้วว่าใคร แต่ก็คิดในใจว่า ” เออ ทำไมมันบังเอิญได้ขนาดนี้วะ ” เพราะคนที่เราเจออ่ะ คือพี่ปุ้ม MeRSeY แต่เพื่อความชัวร์เลยถามไป ” พี่ชื่ออะไรคะ ” คือเราว่าพี่เค้าคงตกใจอ่ะ ประมาณว่า อินี่ใครเนี่ย เจอกัน ไม่เคยคุยกันมาก่อน ดันมาถามชื่อตู แต่พอรู้ว่าใครเป็นใครก็เลยคุยกันอยู่แปล๊บนึง ท่าทางที่ปุ้มจะมาดูคอนล่ะนะ จากนั้นก็แยกกัน บังเอิญอ่ะ โคตรๆเลย

ถ่ายเกร็งมาก (หัวเราะ)

จากนั้ันก็ไปชิบุย่าต่อ เพราะนัดกับแอนไว้ว่าจะไปบิ๊กคาเมร่า แล้วก็ปิดท้ายด้วยการไปกินราเมง (ร้านนี้ มิ้นเพิ่งไปกินกับชินยะเมื่่อวันก่อน เราก็เลยไปลองกินบ้าง) อร่อยดีนะ ชอบไข่ได้อีกอ่ะ หมูก็ินิ่ม แล้วก็นะ เพราะกินชามใหญ่จนหมด พอมาถึงตอนเช้าของอีกวันก็ยังอิ่มตื้ออยู่เลย ปกติซักแปดโมงอิเค้กต้องบ่นหิวไปแล้ว หุหุ

กลับไทยคราวนี้กินแกลบจริงๆนั่ันแหละ ไม่มีเงินแล้วอ่ะ ช่วยด้วยยยยย

This entry was posted on สิงหาคม 1, 2008 at 7:04 am and is filed under ABOUT ME . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed You can leave a response, or trackback from your own site.