w-inds Live tour 2008 ” Seventh Ave. “ [9.8]
คอนรอบนี้เคตะน่ารักบาดใจ ตอนแรกพี่เกดก็บอกแล้วอ่ะนะ ว่าเคตะตัดผมแล้ว แล้วก็ดูดีขึ้น แต่ปรากฏว่าตอนเห็นเองนี่แอบอึ้ง เออมันน่ารักขึ้นจริงๆด้วยว่ะ ออกมานี่หมวกก็ไม่ใส่ซะด้วย ดูเด็กกว่ารอบแรกๆเยอะเลย ตอนแรกก็คิดว่าเออ เคตะน่ารักนะ ไหนดูริวหน่อยดิ๊ แต่พอลากตาไปมองเท่านั้นล่ะ ก็ได้เป็นอันอึ้งครั้งที่สองของวัน คือ…ไม่รู้ว่าเพราะเคตะดูดีขึ้นหรือเพราะริวมันอยากเป็นเด็กแนวที่จะทำตรงข้ามกับเคตะตลอด ประมาณว่าหัวนี่ทรงเอฟโฟร์มาเลย เหมือนจะเพิ่งดัดมาสดๆร้อนๆเลยด้วยนะ เพราะเกลียวมันหยิกมากๆอ่ะ งง งงได้อีก ทั้งๆที่ชอบริวเหมือนเมื่อก่อนแล้วเชียวนะ มาทำแบบนี้ขอลดคะแนนเป็นติดลบสิบ T^T
รอบนี้ดีใจที่ได้ฟัง super lover ในความคิดเรา เราว่ามันเป็นเพลงที่ประจำคอนมากกว่า forever อีกนะ ชอบมากอ่ะ ฟังเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ ตอนอังกอร์พี่เกดซะกิดบอกให้ดูข้างๆเวที คือว่ามีสต๊าฟมายืนถือพัดคอน 3 โบกๆๆๆๆ ด้วยความคึดคะนองหรืออะไรไม่ทราบ เอาเลยค่ะ เคตะเดินเข้าไปอย่างมาดมั่น ไปเอาพัดมาถือไว้เอง แล้วกลับมานั่งหน้าเวทีตะโกนใหญ่ ริวอิจิคุงๆๆๆๆๆ คักโค่ยๆๆๆ เออ แม่งงงง บ้าไปแล้ว ไม่ใช่เคตะบ้า แต่คนดูนี่แหละที่จะบ้าเอง ทำไปได้ไงวะ โคตรรรอ่ะ
ขากลับได้แวะไปส่งเคตะกลับบ้าน ยืนขาลากกับพี่เกด แต่ก็คุ้ม เพราะการ์ดหล่อ เอ่อ…ไม่ใช่ละ = =” ที่คุ้มเพราะว่าเห็นเคตะขับรถกลับบ้าน จริงๆเราก็เห็นไม่ชัดนะ เพราะการ์ดที่ว่าหล่ออ่ะ…โคตรจะจงใจแกล้งอ่ะ เราใช้กล้องส่องทางไกล เพราะมองไม่ค่อยเห็น แต่ท่านมายืนบังซักอย่างนั้น เคืองนะ แต่ด้วยความที่ว่าเค้าให้เราแทะโลมทางสายตาในระหว่างรอเคตะก็เลยถือว่าหายกัน (555+) ตอนนั้นยังคิดฮาๆเลยว่า กิ๊ฟมันบ้าผู้จัดการ เราบ้าการ์ด เออ เอาเข้าไป เสียอย่างเดียว หน้าดุไปหน่อย
จากนั้นก็กลับมาค้างที่หอพี่จ๋า พี่เกดบอกตั้งแต่ตอนแรกแล้วว่า ” ไม่ได้นอนกันแน่ๆเลยว่ะ ” เราก็ไม่คิดว่าจะไม่ได้นอนนะ แต่ปรากฏเอาเข้าจริงๆก็บ้าพลังคุยกันถึงเช้า รู้ตัวอีกที เออตีห้าละ เลยลุกเตรียมตัวไปสนามบิน เบลอมากอ่ะ ง่วงสุดๆ แต่นะ ได้คุยกับพี่เกดหลายเรื่อง ทั้งเรื่องตัวเราเอง ทั้งเรื่องเคตะ รู้สึกดีมากอ่ะ พี่เกดนี่มักจะมีมุมมองที่ทำให้เราอึ้งอยู่บ่อยๆ (หัวเราะ)
++++++++++++++++
เออลืมเล่า ก่อนวันไปดูคอน เรา พี่เกด พี่แก้ม อายาโกะ แล้วก็พี่สาว ไปฟุจิคิวกัน หนุกมากกกก เล่นกันให้หายบ้าไปเลย
อันนี้ลงกิเนสบุ๊คด้วยนะ เป็นอันเดียวที่เรารู้สึกว่าน่ากลัว (แต่ก็สนุกอ่ะ) ตอนขึ้นต้องถอดให้หมด สร้อย นาฬิกา รองเท้า แบบว่าเครื่องมันเหวี่ยงสะใจมากอ่ะ สะบัดจนคอแทบจะหัก นี่ตรงต้นแขนเราก็ช้ำไปเหมือนกันนะ -*- แถมตอนขี้นก็ไม่ได้เอาด้านหน้าขึ้นเหมือนรถไฟเหาะธรรมดาๆ มันเอาหลังขึ้นอ่ะ เพราะฉะนั้นตอนมันเริ่มเหวี่ยงเราก็จะไม่รู้ว่ามันเป็นตอนไหน เสียวโคตรร (อันนี้ชื่อ eejanaika )
ฟูจิยาม่า….สูงจากพื้น 79 เมตร ตอนขึ้นเนี่ยไม่มีอะไรนะ แต่ขาลงนี่สิ ฮากันกระจาย สนุกมากกกก อันนี้เล่นสองรอบแน่ะ วิวตอนกลางคืนสวยได้อีกอ่ะ
dodonba…เครื่องเล่นอันนี้แนวมาก ขึ้น 90 องศา แล้วก็ดิ่งลง 90 องศา ตอนออกตัวเหมือนจะใช้ความเร็ว 172 กิโลเมตร/ชั่วโมง มั๊งนะ ไม่แน่ใจ จริงๆแอบเคือง เพราะมันจะเริ่มนับไง 3..2..1 go !!! เราก็งงไปเหอะ ประมาณว่า อ้าว กรูโกแล้ว แต่ทำไมมันยังไม่ไปวะ เผลอแปล๊บเดียวก็พุ่งปี๊ดออกเลย เร็วมากกกกกก ยิ่งกว่า eejanaika ซะอีก พี่เกดบอกว่า จำได้ป่ะว่าตอนคอนสองที่วินส์เล่นกลางแจ้ง ก็เคยมาเล่นเครื่องเล่นที่นี่ พอกลับมาดู เออว่ะ ที่เคตะเคยตะโกนตอนซ้อมคอนก็จะโกนว่า ” โดด้นบะ ฟูจิยาม่า ” ฮาอ่ะ ฮาได้อีก เรากับพี่เกดเลยนัดกันว่าจะทำมือ W ตอนกล้องมันจับภาพ พออัดรูปได้ก็เลยเอาไปใส่ไว้หน้างานคอน ไม่รู้มันจะได้เห็นรึป่าวนะ
จริงไปเล่นอย่างอื่นมาด้วย แต่ก็เล่นไม่ครบอ่ะ พี่แก้มบอกว่าค่อยไปเล่นรถไฟเหาะที่โตเกียวโดม ตอนคอนเค้าดาวน์ด้วยกัน อืออ อยากเล่นๆๆๆๆ บางทีเซ้งๆ เบื่อๆ ถ้าได้มาบ้าแบบนี้คงหายเป็นปลิดทิ้ง แต่ถ้าเป็นคนไม่ชอบอะไรแบบนี้ แล้วมาเล่น ก็อาจจะกลายเป็นบ้าแทนได้ -*- หนุกๆๆๆ อยากไปอีกกกกกกกก
ป.ล. ตอนนี้อยู่ไทยแล้ว ชิวววววววววว
ป.ล. ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ พอดีไปเจอมาในบล๊อ เลยยืมมาแปะไว้ด้วย http://tapum.exteen.com/20070402/fuji-q




สิงหาคม 15, 2008 ที่ 12:34 am
วันนี้ไปเจอน้องนะมาล่ะ เจอเพื่อนที่วาเซดะ ข้าพเจ้าเลยเล่าเรื่องฟูจิคิว ฮ่าๆๆ น้องนะมาถึง อยากไปๆๆๆ
.
.โถๆๆๆ พี่ก็อยากพาไป น้องนะน่ารักเหมือนเดิมอ่ะเค้ก อยากให้เจอเหอะ แต่เม่ง มีแฟนแล้ว เคืองๆ
อยากไปฟูจิคิวอีกอ่ะ เหมือนยังเก็บไม่หมด ไว้ไปอีก
แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรจะทำได้บ้าได้เท่าคิดถึงเคตะอ่ะ แม่งมาแล้ว อาการ เคตะบลูเนี่ย….
คิดถึงสามีๆ
แล้วเมื่อไหร่จะว่างออกมาอ่ะ
เออๆๆๆ…อ่านไดเค้กแล้วเพิ่งรู้ว่าคุยพับพี่เกดนี่มีสาระด้วยเหรอวะ เหมือนเค้าจะไม่ค่อยมีสาระนะเว๊ย